ป้าหื่นแอ๊บแบ๊ววววว

หลังจากตามกระแสอูีพพพพพพมาเป็นอาทิตย์

ก็ได้ฤกษ์งามยามดีอัพบล็อกเสียหน่อย

ทิ้งไว้นานเกินจะบูดจะเสียได้

ขอสุขสันต์วันเกิด exteen ย้อนหลังด้วยเลยละกัน

จริงๆก็ตั้งใจจะอัพฉลองอยู่ แต่ติดภาระกิจ(ไร้สาระ) เลยต้องมาอวยพรย้อนหลังเช่นนี้

วันนี้ป้าขอมีสาระบ้างแล้วกัน หลังจากรั่วมาตลอด

ป้าจะพาเด็กๆไปเที่ยวเชียงดาวกันนะจ๊ะ

พอดีเมื่อช่วงต้นปี(ประมาณเดือนกพ.)ป้าไปออกหน่วยพอสว.มา

เป็นหน่วยทันตกรรมเคลื่อนที่ของพอสว.เพื่อประชาชนด้อยโอกาสในท้องถิ่นทุรกันดาร

ซึ่งย่อมาจาก "หน่วยแพทย์อาสาสมเด็จพระราชชนนี" นั่นเอง

ช่วงที่ป้าไปเป็นช่วงที่พระพี่นางเพิ่งสิ้นได้ไม่นาน

(เฉพาะรูปนี้ : ป้าไม่ได้ถ่ายเองหรอก ยืมเค้ามาอีกที เพราะตอนนั่งรถมัวแต่เมารถอยู่)

โดยจะเน้นเข้าพื้นที่ตามป่าเขาที่ชาวเขาเดินทางเข้าเมืองลำบาก

ทางพอสว.จะมีรถทันตกรรมที่มีเครื่องมือพร้อมไปเป็นขบวนแบบนี้เลย

ปกติจะมีกลุ่ม off road นำขบวนเพื่อสำรวจเส้นทางและเคลียร์ทางก่อน

เพราะทางส่วนใหญ่ก็ต้องวิ่งเลียบริมเขา เส้นทางไม่ค่อยดีเท่าไหร่ บางครั้งก็อันตราย

อย่างถ้าใครจำได้ก็มีเหตุการณ์ที่รถพอสว.ตกเขาและรองผู้ว่าจว.น่านเสียชีวิตเมื่อปีก่อน

ส่วนทันตแพทย์ที่ไปออกหน่วยจะเป็นทันตแพทย์อาสาสมัครออกเป็นชุดๆ  ป้าไปมาปีนี้เป็นปีที่สองแล้ว

ชุดนึงออกครั้งละประมาณ 1 สัปดาห์ รอบที่ป้าไปปีนี้เป็นที่อำเภอเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่จ้า

ออกเดินทางขึ้นเขาไปทางฝั่งถ้ำเชียงดาว วิ่งขึ้นไปเรื่อยๆด้วยโฟร์วีล

(ตั้งแต่นี้เป็นรูปที่ป้าถ่ายมา อาจจะเยอะหน่อย โหลดนานนิดนึงเน้อ)

ระหว่างทางป้าก็เมารถไปตลอดฮ่ะ เนื่องจากมันโยกเยกสุดๆ แถมยังคดเคี้ยวไต่เขาตลอด

นั่งรถหัวสั่นหัวคลอนไปประมาณ 4 ชม. ก็ถึงที่พักบนดอยสามหมื่น

คณะพอสว.ไปพักที่หน่วยจัดการต้นน้ำ ดอยสามหมื่น

อากาศดีมากๆ กลางวันอุณหภูมิประมาณ 10 องศา กลางคืนน่าจะใกล้ๆศูนย์นะ

เพราะสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 1700 เมตรได้

รอบๆที่พักมีดอกนางพญาเสือโคร่ง(ซากุระเมืองไทย)บานเต็มไปหมด

เสียดายถ่ายมาแล้วไม่ค่อยสวยป้าเลยไม่ได้เอามาให้ดูกัน

กว่าจะไปถึงที่พักก็เย็นย่ำ บรรดาเจ้าหน้าที่ประจำรถทันตกรรมช่วยกันเตรียมอาหารเย็น

(เจ้าหน้าที่ประจำรถทำได้ทุกอย่าง ตั้งแต่ทำความสะอาด ทำอาหาร กางเต๊นท์ etc )

ตอนกลางคืนหนาวมากๆ ป้าก็เลยเนียนไม่อาบน้ำซะเลย เหอๆ 

ตื่นเช้ามาก็เดินจากที่พักลงไปตามทางเลียบเขาเพื่อไปทำฟันที่โรงเรียน

เดินไปสักประมาณสิบนาทีก็ถึงจุดปฎิบัติการ

หน่วยพอสว.พร้อมรถทันตกรรมนี่ทำได้แทบทุกอย่างเลยทีเดียว

ทั้งแบบพื้นฐาน พวกอุดฟัน ขูดหินปูน ถอนฟัน

และงานขั้น advance อื่นๆก็ทำได้นะ เช่น ผ่าฟันคุด เสียดายยังไม่มีเครื่อง X-ray

เดินเข้าไปก็เจอบรรดาเด็กๆผู้ช่วยกำลังเตรียมเครื่องมือและเก้าอี้ทำฟันกันอยู่

ทั้งหมดที่วางอยู่นั่นเนรมิตรออกมาจากรถทันตกรรมแค่ 5 คันเองนะ 

ระหว่างรอคนไข้ป้าก็ไปเข้าส้วมหลังโรงเรียน เลยได้เจอมุมงามๆ

ทำโรแมนติกอยู่หน้าส้วมครู่หนึ่งก็ออกมาเดินสำรวจด้านหน้า

ตรวจดูจำนวนเหยื่อ เอ๊ยยยย คนไข้

โอ๊ะ เจอเหยื่อแล้ว กำลังถูกหลอกล่อด้วยขนม

(ชาวเขาแถบนี้ส่วนใหญ่เป็นลีซอ มีมูเซอ ไทยใหญ่ จีนฮ่อบ้างเล็กน้อย)

น่ากิน เอ๊ยยย น่ารักมั้ย เด็กๆแถวนี้แก้มแดงแตกกันทุกคน เพราะมันหนาวมากๆ

คนไข้เยอะมาก และเยอะทุกวัน ตลอดทั้งอาทิตย์ที่ไป

ทำฟันกันตั้งแต่ เก้าโมงเช้า เลิกประมาณสี่โมงเย็น มาราธอนสุดๆ

หลังจากทำงานเสร็จตอนเย็น ชาวบ้านก็พาไปดู"น้ำออกรู"

เนื่องจากหมู่นี้ชื่อว่า "บ้านน้ำรู" ที่มาก็เพราะต้นน้ำของหมู่บ้าน

เป็นน้ำที่ไหลออกมาจากซอกหินเล็กๆ คล้ายๆน้ำเซาะน่ะ

แล้วก็ออกมารวมกันเป็นแอ่ง เป็นน้ำที่ชาวบ้านหลายหมู่บ้านใช้ดื่มกิน

น้ำใสเหมือนกระจกเลย ป้าเดินไปดูตรงที่น้ำออกมาเป็นสายเล็กๆนิดเดียวจริงๆ

ไม่น่าเชื่อว่าจะออกมาเป็นน้ำพอให้คนหลายหมู่บ้านขนาดนี้

ตกเย็นก็พากันปิ้ง "ข้าวปุก" กินกัน (คล้ายๆโมจิเลย ใส่งาด้วย อร่อยมากๆ)

กินอิ่มกันแล้วก็เตรียมตัวไปเที่ยวกลางคืนต่อ ฮุๆๆๆ

อยู่บนดอยก็มีเที่ยวกลางคืนนะขอบอก

พอดีช่วงที่ป้าไปเป็นช่วงวันตรุษจีน พวกชาวเขาเผ่ามูเซอเค้าก็จะมีเทศกาลตรงกัน

เป็นเทศกาลปีใหม่ของเค้า เรียกว่า "เทศกาลกินวอ"

เอาเป็นว่าโปรดติดตามตอนต่อไป เพราะมันยาวแล้ว ป้าเหนื่อยแล้วง่ะ

ของแถม...แมวดอย

หน้าตาโชกโชน ท่าทางกรำศึกมาเยอะ

ประมาณแมวสู้ชีวิต!!

ของแถมอย่างที่สอง อันนี้สืบเนื่องจากมีเด็กมาอัญเชิญป้าไปเยี่ยมบล็อกเค้า

เพราะเค้าเห็นว่าป้าเป็นตัวอย่างที่ดีแก่เยาวชน อิอิ

ต้องอ่านเรื่องเค้าประกอบด้วยนะ จิ้มโลด

(ได้ขึ้น Hot ไปแล้ว ดีใจด้วยนะหลาน)

ป้าเลยจัดให้ ของป้าน่ะต้นตำหรับแอ๊บแบ๊วเลยนะ